Artykuł opisuje sytuację kynologii w Polsce, wskazując na powstawanie licznych alternatywnych stowarzyszeń kynologicznych. Przedstawia, że większość tych stowarzyszeń ma niewielkie koszty rejestracji i często korzysta z kopii statutów już istniejących organizacji. Autor zauważa, że problem nie tkwi w samej ilości tych stowarzyszeń, ale w tym, że niektóre z nich działają dla własnej korzyści i nie mają na celu ochrony ras psów czy selekcji hodowlanej. W artykule poruszona też kwestię sporów między różnymi stowarzyszeniami, które często prowadzą do obniżenia ich wiarygodności. Zauważa także pozytywny trend powstawania sojuszy i federacji polskich organizacji kynologicznych, które mają na celu współpracę i wzajemne wsparcie. Przedstawia przykłady federacji, takich jak Global Cynology Union i Polskie Porozumienie Kynologiczne. Artykuł kończy się zwróceniem uwagi na historię kynologii w Polsce i potrzebę zjednoczenia różnych organizacji dla dobra hodowli psów.
